Château Labistoul

 

                 Pour toute réservation en direct une remise de 10%

Région

 


Tournesol

Vertaald betekend het draait naar de zon. De Tarn wordt ook wel het Toscane van Frankrijk genoemd. 
Het landschap, met de prachtige kalkplateaus van de Quercy, is heuvelachtig. 
Het dunbevolkte departement in het zuidwesten waar knoflook, granen en zonnebloemen worden verbouwd.
De zonnebloemen (familie: Composieten) leveren olie op ‘huile de tournesol’ en wordt ook gebruikt voor zaadwinning voor de komende jaren. 

De meeste Zonnebloemen zijn eenjarig. De grote Zonnebloem wordt gewoonlijk al gauw drie meter hoog met uitschieters naar vier meter. 
Het bloemhart kan een doorsnede van 40 centimeter bereiken. De grote Zonnebloem vertakt meestal niet, zodat iedere plant maar één bloem krijgt. 
De vertakte Zonnebloem wordt minder hoog dan de grote Zonnebloem en ook de bloemen worden minder groot. 
De zonnebloem is een van de laatste gewassen die worden gezaaid. 
De gehele zomer kunt u genieten van de eindeloze gele velden.

 


Beroemde knoflook van Lautrec

Lautrec is een klein op een steile heuvel gebouwd middeleeuws vestingstadje en de ‘hoofdstad’ van de roze knoflook. Het torent met zijn vestingmuren en windmolen hoog boven de vlakte uit. Elk jaar wordt er begin augustus het ‘Fête de l’Ail Rose’ (Roze Knoflook Festival) gehouden met gratis knoflooksoep en diverse knoflook competities. Op die dag maken vele regionale Gildes hun opwachting bij het ‘Gilde van de Roze Knoflook van Lautrec’, hetgeen bijdraagt tot een zeer kleurrijk feest, dat inmiddels duizenden bezoekers trekt. Roze knoflook uit Lautrec wordt met recht aangeduid als ‘het geluk van elke kok’.

Ook aangeraden voor ‘beginners’, want het regelmatig eten van roze knoflook is goed voor de gezondheid, en als u er (nog) niet zo veel van gebruikt: roze knoflook uit Lautrec is langer houdbaar dan andere soorten.  Indien koel en droog opgehangen kunt u de knoflook een jaar goed houden en  dan weer kunt genieten van de nieuwe oogst.
Wij kunnen deze roze knoflook leveren in samengebonden trossen of als losse bollen (seizoengebonden). Deze ambachtelijk en op biologisch verantwoorde wijze bereide producten maken het mogelijk om gemakkelijk en snel heerlijke gerechten klaar te maken, of om eens wat andere borrelhapjes voor te schotelen. Het is veelvuldig aangetoond dat knoflook ‘goed’ is voor de gezondheid: het regelmatig eten van knoflook heeft een verlagend effect op cholesterol en bloeddruk, en het is een antioxidant,  d.w.z. beschermt de celmembranen, hetgeen remmend werkt op en hart- en vaatziekten.
Roze knoflook uit Lautrec is in smaak, aroma en structuur niet te evenaren!
Vanzelfsprekend wordt deze roze knoflook in Duitsland, Zwitserland, Italië, Spanje en zelfs Engeland steeds populairder. Helaas is het niet makkelijk te krijgen in Nederland. U kunt voortaan lekkerdere -en gezonde- maaltijden bereiden met roze knoflook uit Lautrec.

 

Les Pigeonniers

 

Het landschap van de Tarn wordt vooral bepaald door de honderden duiventillen; hun contouren zijn overal te vinden; tegen de toppen van de hellingen, naast boerderijen enz. 
Aanvankelijk was het bezit van een duiventil alleen voorbehouden aan de leenheren. Vanaf de Franse Revolutie in 1789 mochten ook de boeren er een hebben. De duiventil vormde een belangrijke bron van inkomsten want de mest, de zogenaamde "columbine", was in de Middeleeuwen zeer gewild. 
Je vindt ze in allerlei vormen en materialen: van baksteen of natuursteen, met vak- werkmotieven, eenvoudig of verfijnd, vierkant, rond of zeshoekig, op palen of in de vorm van de zogenaamde "pied de mulet", ze vormen een zeer karakteristiek onderdeel van het erfgoed van de Tarn.
 

 


Henri de Toulouse Lautrec

Henry wint op school veel prijzen en behoort in Parijs tot de beste leerlingen van Lycée Fontanes.
Hij schetst ruiters, paarden, ridders en koetsen.
Terug in Albi studeert hij thuis, maar het gaat niet van harte. In 1878, op veertienjarige leeftijd krijgt hij een ongeluk.
Hij breekt zijn linkerdijbeen, het bot heelt slecht en hij begint te hinken. Het jaar erop breekt hij zijn rechterdijbeen.
Beide ongelukken hebben tot gevolg dat de groei van zijn benen stopt terwijl zijn bovenlichaam doorgroeit.
Het resultaat is dat Henri, die op zijn dertiende bijna anderhalve meter groot is, als volwassene amper enkele centimeters groter is.
Er bestaat weinig twijfel over dat De Toulouse-Lautrec leed aan pyknodysostosis, een kwaal die dwerggroei tot gevolg heeft. 
In 1884 verhuist Henry De Toulouse-Lautrec naar een studio in Montmartre die zijn thuisbasis vormt de volgende dertien jaar. 
Een stad die gonst van klinkende namen, een reusachtige magneet waarnaar zich de krachten van heel Europa richten. 
Parijs is de bakermat van alle mogelijke geestelijke stromingen.
In het nachtelijk leven van deze stad vindt De Toulouse-Lautrec de vrijheid om te schilderen wat hem boeit, het leven zelf, de mensen die hem interesseren in een omgeving die hij kent.
Hij schildert in milieus die pas openbloeien bij kunstlicht.
Dit is volledig in tegenstelling tot de toen geldende principes van het impressionisme waarbij de effecten van het licht in het landschap gezocht worden.
Voor die tijd is zijn werk ongewoon en gewaagd en de verguizing niet gering.
Vooral in 'Le Chat Noir' en ook in de 'Boule Noir' vindt hij de mensentypes die hem boeien.
Hij observeert de welgestelde heren met de bloem in het knoopsgat, lakschoenen met slobkousen, lichte handschoenen en een wandelstok met gouden knop, de beursspeculanten in rok, de opgeblazen officieren, de adel van West- en Oost-Europa die het frivole leven in de Lichtstad boven hun eigen hoofdstad verkiest, de krijtwitte dames van lichte zeden, de maîtresses met hun zwaar aangezette ogen en lippen en de kunstenaars en kunstenmakers met hun zwierige zwarte dassen en breedgerande zwarte hoeden.
Kunst en dagelijks Kunst en dagelijks leven lijken moeiteloos in elkaar over te vloeien. 
Door zijn kennismaking met Louis Anquetin (1861-1932) raakt De Toulouse-Lautrec geïntroduceerd bij de kring van briljante gasten van 'Le Mirliton', het cafécabaret dat de componist en zanger Aristide Bruant in Montmartre opende in het oude lokaal van 'Le Chat Noir'.
Vincent van Gogh kwam in het voorjaar van 1886 naar Parijs en werd bevriend met De Toulouse-Lautrec.
Beiden hadden hun intense liefde voor het leven en hun frustraties gemeen.
De Toulouse-Lautrec wist zich met zijn bijtende humor en ironische verachting voor het lot staande te houden, terwijl Van Gogh zwaarmoedig op de tragedie van het leven broedde.
In 1887 tekende De Toulouse-Lautrec Vincents portret: een expressieve pastel van een man, die drie jaar later de dood zocht.
De Toulouse-Lautrec tekent en schildert de bonte wereld van artiesten en hun publiek.
Hij voelt zich thuis in 'Le Cirque Fernando', ook de geliefde verblijfplaats van Edgar Degas, Auguste Renoir en George Seurat (1859-1891).
Andere favoriete verblijfplaatsen van de schilder zijn: het circus en later danszaal Folies Bèrgerès', de danszaal 'Moulin de la Galette' alsook de music-hall 'Moulin-Rouge'.